Ta strona może zapisywać pliki cookies na Twoim urządzeniu o ile pozwalają na to ustawienia Twojej przeglądarki. Dowiedz się więcej o polityce cookies w paxo.pl.

Zasady montażu okien

Prace przygotowawcze do montażu okien rozpoczynamy od oczyszczenia otworu, w którym okno zostanie zamontowane. Ubytki w materiale, z którego zbudowano ściany lub w zaprawie murarskiej należy uzupełnić. Ościeże powinno być czyste, równe i suche. Jeśli okno montowane będzie w ścianie z ceramiki otworowej, szczeliny w bloczkach zaleca się zaślepić zaprawą.

Wielkość okna a wymiary otworu okiennego

Okno przeznaczone do zamontowania w ścianie powinno mieć takie wymiary, by umożliwiały one jego prawidłowe ustawienie, wypoziomowanie na klinach lub listwie podparapetowej (listwa dla okien z PCW). Między oknem a ścianą powinny być zachowane szczeliny o szerokościach, które już po zamontowaniu okien umożliwią ich rozszerzanie pod wpływem wilgoci lub temperatury. Szerokość szczelin uzależniona jest od materiału, z jakiego wykonane jest okno, jego wielkości oraz koloru profili (okna z PCW wykonane z profili kolorowych łatwiej się nagrzewają, przez co poddają się większym odkształceniom).

Ustawianie okna i zamocowanie w murze

Kolejność prac montażowych zależy w pewnym stopniu od systemu uszczelnienia okna, jaki zamierzamy wykorzystać w konkretnym przypadku. Niektóre materiały uszczelniające wymagają zastosowania jeszcze przed ustawieniem i zakotwieniem ościeżnicy w ścianie, inne wbudowuje się już po zamontowaniu okna. Ze względu na różnorodność możliwości, pomijamy więc w tym miejscu kwestię uszczelnienia i skupiamy się na opisaniu sposobu mechanicznego zespolenia okna z murem.

Zanim rozpoczniemy montaż okna, należy zdjąć jego skrzydła. Zostaną one ponownie zamocowane dopiero po zakończeniu całego montażu. Kolejny krok to przykręcenie do ościeżnicy kotew metalowych, które w następnym etapie posłużą do zamocowania okna do ścian. Kotwy powinny być zamocowane do ościeży w odległości około 15cm od naroży. Wzajemne odległości między kotwami nie powinny być większe niż 80cm dla ościeżnic aluminiowych i drewnianych, dla ościeżnic z tworzyw sztucznych kotwy mocujemy w odległościach nie większych niż 70cm. Po zamocowaniu kotew ościeżnicę ustawiamy w otworze na progu podościeżnicowym lub – w przypadku okien z PCW – listwie pod parapetowej. Powszechnie stosowanym sposobem jest ustawienie ościeżnicy na klinach, a w przypadku montowania okna w płaszczyźnie ocieplenia ściany warstwowej - na metalowych kątownikach. Szerokość elementów (np. klinów), na których ustawiamy okno, musi umożliwić nam zamontowanie pod dolnym progiem ościeżnicy parapetu wewnętrznego. Okno należy wypoziomować – w przypadku korzystania z listwy podparapetowej lub progu podościeżnicowego – to właśnie te elementy poziomujemy, a na nich ustawiamy okno. Po wypoziomowaniu okna regulujemy jego położenie w pionie, dbając o to, by zachować równe szczeliny między ramą a murem z każdej strony ościeżnicy. Podczas pionowania okna posługujemy się poziomnicą, a ustawioną prawidłowo ościeżnicę unieruchamiamy przy pomocy klinów. Następnie przechodzimy do mocowania kotew do ściany. Sposób mocowania oraz rodzaj zastosowanych łączników zależał będzie od rodzaju materiału, z którego jest wzniesiona ściana (dyble, kołki rozporowe). Kotwy powinny być mocowane w odległości nie mniejszej niż 10cm od krawędzi ściany. Ich zadaniem jest stabilizacja okna w płaszczyźnie poziomej, więc używanie więcej niż jednego wkrętu na kotwę jest nieuzasadnione.

Uszczelnienie stolarki

Uszczelnienie między oknem a ścianą musi być trwałe, odporne na przenikanie wody i powietrza. Uszczelnienie przeciwwietrzne i akustyczne jest tylko wtedy zapewnione, gdy szczeliwo umieszczone wokół okna nie jest w żadnym miejscu przerwane. Przy zastosowaniu materiałów uszczelniających należy przestrzegać zasad użytkowania podanych przez producenta. Przy otworach okiennych z węgarkiem należy utrzymać ok. 10-15mm odstęp pomiędzy powierzchnią czołową profilu ramy a węgarkiem (murem). Powstały luz należy wypełnić materiałem sprężystym i odpornym na wodę materiałem dystansowym – taśmą uszczelniającą. Ze strony zewnętrznej pomieszczenia szczelinę między oknem a ścianą należy dokładnie wypełnić materiałem izolacyjnym. Do tego celu najlepiej nadaje się elastyczna poliuretanowa pianka montażowa. Piankę należy nanosić zgodnie z zaleceniami producenta (temperatura otoczenia, sposób użycia). Zbyt duże nałożenie pianki w otwory pomiędzy ramą okna o murem może odkształcić profil ościeżnicy. Używanie materiałów zawierających składniki bitumiczne i inne wchodzące w reakcję z PCW jest niedopuszczalne. Po wyschnięciu pianki jej nadmiar należy usunąć ostrym nożykiem na równi z krawędzią ościeżnicy. Następnie należy wykonać obróbkę wykończającą i maskującą połączenia okna z murem tzn. zatynkować od strony zewnętrznej i wewnętrznej. Należy jednak pamiętać, że od strony wewnętrznej warstwa tynku nie może być większa niż około 5mm ze względu na funkcjonalność zawisów zamontowanych na ościeżnicy. Dodatkowo należy bezwzględnie pamiętać, że warstwa tynku nałożona od strony zewnętrznej okna (w przypadku montażu okna bez parapetu) nie może zakryć otworów odwadniających znajdujących się w dolnym profilu ramy. Po wyschnięciu tynku, na styku połączenia tynku i ramy okna od wewnątrz pomieszczenia, należy dodatkowo wykonać uszczelnienie wykańczające za pomocą silikonu neutralnego, dzięki czemu uzyskamy elastyczne uszczelnienie styku tynku z murem i zapobiegnie pękaniu tynku wokół okna.

Uwagi

Niewykwalifikowane ekipy montażowe po uszczelnieniu pianką przystępują do montażu parapetu i polecają inwestorowi wykończyć fugi samodzielnie zaprawą tynkarską. Na tym kończą swoją pracę, co jest podejściem całkowicie nieprofesjonalnym i nieetycznym. Klient zostaje w oczywisty sposób oszukany, gdyż zmusza się go do samodzielnego zakończenia prac, za które płaci. Po drugie, wykończenie fugi w oparciu jedynie o piankę i zaprawę nie gwarantuje szczelności i trwałości połączenia, które bardzo szybko ulegnie uszkodzeniu i degradacji. Prawidłowe uszczelnienie powinno opierać się na systemie trójwarstwowym, gwarantującym elastyczność połączenia, ochronę termoizolacyjnej warstwy pianki montażowej przed zawilgoceniem, możliwość przenikania pary wodnej na zewnątrz budynku oraz dobrą izolacyjność akustyczną i estetykę fugi łączącej okno z murem. Uszczelnienie okna przy pomocy samej piany i zaprawy tynkarskiej nie zaowocuje osiągnięciem żadnej z wyżej wymienionych zalet.

Data modyfikacji: 2010-02-11

Źródło: paxo.pl

Artykuł wyświetlono: 1067 razy

Szukaj w paxo.pl

Reklama