Ta strona może zapisywać pliki cookies na Twoim urządzeniu o ile pozwalają na to ustawienia Twojej przeglądarki. Dowiedz się więcej o polityce cookies w paxo.pl.

Parowanie okien – skąd się bierze?

Zjawisko parowania okien spędza sen z powiek wielu właścicielom mieszkań czy domów zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym.

Każdy inwestor chciałby aby stolarka spełniała wszelkie oczekiwania co do komfortu mieszkania. Niestety, należy zdawać sobie sprawę, że zespolenia okna rządzą się swoimi prawami fizyki. W praktyce inwestor po wymianie okien zamyka je szczelnie i zmniejsza ogrzewanie. Nałożenie się obu tych czynników staje się przyczyną niezadowolenia. Jednak musimy zdawać sobie sprawę, że okno nie zastąpi nam grzejnika. Okna przyczynią się do zmniejszenia ilości zużywanej energii, ale pod warunkiem, że zapewnimy odpowiednie warunki eksploatacyjne.

Nieodpowiednie użytkowanie okien może doprowadzić do kondensacji pary wodnej.

Temperatura i zmiany wilgotności powietrza są ze sobą ściśle powiązane. Od wielkości i wzajemnego stosunku tych parametrów zależny jest tzw. punkt rosy. W zależności od temperatury zmienia się wilgotność powietrza. Woda kondensacyjna wykrapla się w momencie, kiedy następuje jego ochłodzenie a spadek temperatury nie pozwala na dalsze pochłanianie wody. Punkt rosy jest właśnie temperaturą przy której z powietrza o określonej temperaturze wyjściowej i określonej wilgotności następuje wytrącanie się kropel wody. Zjawisko takie powoduje w konstrukcji budynku najwięcej strat.

Powstawanie wilgotnego powietrza w mieszkaniach i domach uzależnione jest od wielu czynników. Na wzrost wilgotności powietrza wpływają następujące składowe:

  • wpływ czynników zewnętrznych na wilgotność wewnątrz pomieszczeń
  • produkcja pary wodnej (kuchnia, łazienka, pralnia, itp.)
  • wytwarzanie wilgoci przez ludzi i zwierzęta
  • oddawanie wilgoci przez rośliny.

Im większa wymiana powietrza tym mniejsza w nim zawartość wilgoci.

W szczelnych budynkach należy zapewnić odpowiednią wentylację. Jej brak może doprowadzić do znacznego wzrostu nasycenia powietrza w parę wodną.

Czynniki które mają wpływ na kondensację pary wodnej na wewnętrznej powierzchni szyb to:

  • temperatura na powierzchni szyby
  • temperatura powietrza wewnątrz budynku
  • poziom wilgotności wewnątrz budynku
  • natężenie wentylacji

Zjawisko kondensacji pary wodnej jest procesem fizycznym, który nie zależy od materiału, z jakiego jest wykonane okno (drewno, aluminium czy PCW).

Rozwiązania eliminujące zjawisko kondensacji:

  • Nawiewniki – montowane w górnej części skrzydła na wysokości ok. 2m od poziomu podłogi. Nawiewniki nie pogarszają współczynnika przenikania ciepła.
  • Ciepła ramka – zadaniem ciepłej ramki jest podwyższenie temperatury powierzchni wewnętrznej krawędzi szyby. W dużej mierze przyczyną skraplania się pary wodnej na krawędzi szyby jest stosowanie w przestrzeni międzyszybowej metalowych ramek dystansowych. Stal i aluminium mają wysoką wartość współczynnika przenikania a jak wiadomo im niższa wartość współczynnika tym lepsze właściwości izolacyjne. Ciepła ramka podnosi temperaturę na krawędzi szyby o ok. 6°C. Jako przykład ciepłej ramki można podać ramkę SGG SWISSPACER. Wykonana jest ona z materiałów wzmocnionych włóknem szklanym, oklejonym po zewnętrznej stronie cienką folią ze stali nierdzewnej lub aluminium. Taka ramka może poprawić współczynnik U okna nawet o 10%.

Data modyfikacji: 2012-01-20

Źródło: paxo.pl

Artykuł wyświetlono: 1054 razy

Szukaj w paxo.pl

Reklama